UNICEF Polska – pomagamy dzieciom

Przed wojną Aya prowadziła spokojne życie, miała dom i pełną rodzinę, w której jej mąż był oparciem dla niej i dziewięciorga dzieci. Kiedy zginął, cały ciężar odpowiedzialności spadł na nią. Dziś Aya samotnie walczy o przyszłość swoich dzieci, próbując ochronić je przed głodem, chorobami i strachem, który stał się nieodłączną częścią ich codzienności. W prowizorycznym namiocie, bez dostępu do podstawowych usług i produktów, każdego dnia robi wszystko, by jej dzieci nie traciły nadziei. Choć sama mierzy się z bólem i wyczerpaniem, nie poddaje się i nieustannie udowadnia, jak wielką siłę ma matczyna miłość.

Dziś stara się zastąpić dzieciom cały świat, który utraciły wraz ze śmiercią ojca i nadejściem wojny. Dzięki pomocy UNICEF Aya mogła zapewnić im żywność, ciepłe ubrania i najpotrzebniejsze rzeczy. Otrzymane wsparcie pozwoliło jej choć na moment zapomnieć o trudnej rzeczywistości i podarować dzieciom namiastkę normalności. Dziś Aya marzy przede wszystkim o bezpiecznym domu, w którym jej dzieci będą mogły dorastać spokojnie, z poczuciem bezpieczeństwa i nadzieją na lepszą przyszłość.

Ta pomoc pozwoliła mi lepiej zadbać o moje dzieci i sprawić, że choć przez chwilę mogły poczuć się bezpieczniej.

Teyiba miała zaledwie 12 lat, gdy została wydana za mąż. Zamiast chodzić do szkoły i myśleć o przyszłości, musiała z dnia na dzień dorosnąć. Rok później zaszła w ciążę, choć sama wciąż była jeszcze dzieckiem. Z powodu braku żywności często jadła tylko raz dziennie, a niedożywienie doprowadziło u niej do poważnych problemów zdrowotnych. Gdy urodził się jej syn, również był niedożywiony i wymagał pilnej pomocy. 

Przełomem okazało się wsparcie programu UNICEF Child Grant. Dzięki regularnej pomocy Teyiba zyskała możliwość zapewnienia dzieciom jedzenia i dostępu do opieki medycznej. Po raz pierwszy od dawna nie musi myśleć wyłącznie o przetrwaniu. Zaczęła patrzeć w przyszłość z większą nadzieją i wierzyć, że jej dzieci będą mogły się uczyć, spokojnie dorastać i samodzielnie decydować o swoim życiu. Dziś każdego dnia robi wszystko, by dać im szanse, których sama nigdy nie miała, i zbudować dla nich przyszłość pełną większego bezpieczeństwa, możliwości i wyboru.

Nie chcę, żeby moje dzieci musiały przeżyć to, co ja. Marzę o tym, by mogły się uczyć i same zdecydować o swojej przyszłości.

Na’eema uciekła przed wojną z Al Fasher razem z rodziną, szukając dla swoich dzieci bezpiecznego miejsca i szansy na spokojniejsze życie. Droga do Tawili była niezwykle wyczerwująca, pełna strachu i niepewności. W czasie podróży straciła męża, który był dla rodziny oparciem i gwarancją bezpieczeństwa. Mimo ogromnego bólu Na’eema całą swoją siłę poświęciła dzieciom, starając się otoczyć je troską i spokojem w rzeczywistości, która z dnia na dzień całkowicie odmieniła ich życie. Dziś mieszka w obozie dla osób przesiedlonych, gdzie krok po kroku próbuje odbudować poczucie normalności.

Po przybyciu do obozu Na’eema otrzymała wsparcie od UNICEF i partnerów organizacji. Podstawowe artykuły i środki higieniczne pomogły jej zadbać o rodzinę i odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Po doświadczeniach, które zmusiły ją do pozostawienia całego dotychczasowego życia za sobą, ta pomoc stała się dla motywacją, by walczyć o bezpieczniejszą przyszłość dla swoich dzieci.

Kiedy dotarliśmy do obozu, dostaliśmy mydło, pastę do zębów, pojemniki na wodę, wiadra i inne artykuły potrzebne dzieciom na co dzień. Ta pomoc przyniosła mi ogromną ulgę.

Kiedy mąż Fanny stracił pracę, cała odpowiedzialność za utrzymanie rodziny spadła na nią. Aby zapewnić dzieciom jedzenie, zaczęła pracować w kopalni miedzi. W najtrudniejszym czasie pomagała jej także córka Astride. Fanny wiedziała jednak, jak ważna jest edukacja, dlatego, gdy pojawiła się możliwość udziału w programie wsparcia gotówkowego, postanowiła zrobić wszystko, by odmienić życie swojej rodziny i pozwolić córce wrócić do szkoły.

Dzięki regularnym transferowom pieniędzy Fanny mogła kupić żywność i założyć małą szkółkę roślin, która dziś daje jej stały dochód i pozwala utrzymywać rodzinę w stabilny sposób. Astride zdobyła zawód spawaczki i może dziś budować własną przyszłość z większą pewnością i nadzieją. Dla Fanny pomoc UNICEF była czymś więcej niż jedynie wsparciem finansowym.

Wiedziałam, że moje dzieci zasługują na więcej. Dziś wiem, że będą mogły uczyć się, rozwijać i samodzielnie wybierać swoją życiową ścieżkę.