Jak z szacunkiem komunikować to, czego chcesz i czego potrzebujesz?
Umiejętność komunikowania tego, co czujemy i czego potrzebujemy, w sposób pełen szacunku, jest umiejętnością wyuczoną i jak w przypadku każdej kompetencji, im częściej ją praktykujemy tym stajemy się w niej lepsi. Asertywna komunikacja to zdolność do informowania innych z szacunkiem o tym, co czujemy lub myślimy. Świadomość swoich emocji i umiejętność komunikowania ich innym jest pierwszym krokiem do cieszenia się dobrym zdrowiem psychicznym.
1. Uświadom sobie swoje emocje i potrzeby. Rozpoznawanie swoich uczuć i potrzeb to umiejętność, którą każdy może ćwiczyć. Oto kilka rzeczy, które warto wypróbować:
- Zwróć uwagę na to, jak się czujesz w ciągu dnia. Jakie emocje Ci towarzyszą? Czy pomoc koledze sprawiła, że poczułeś się dumny? Czy coś sprawiło Ci radość? Czy nieudany sprawdzian sprawił, że poczułeś się rozczarowany?
- Rozszerz swoje słownictwo emocjonalne. Jak wiele uczuć potrafisz nazwać? Czy potrafisz w różny sposób opisać uczucie szczęścia, smutku, złości, strachu?
- Prowadź dziennik. Regularne zapisywanie tego, jak się czujesz i dlaczego konkretnie tak, to dobry sposób na podnoszenie samoświadomości.
- Wyrażaj siebie poprzez muzykę, sztukę, taniec lub w inny twórczy sposób. Istnieje wiele sposób wyrażania swoich emocji i dzielenia się nimi.
2. Używaj „ja” w zdaniach. Twórz zdania, gdzie podmiotem jesteś Ty. Pokazują one,
że bierzesz odpowiedzialność za swoje uczucia. Zdania, gdzie podmiotem jest druga osoba, zazwyczaj skupiają się na uczuciach lub winie kogoś innego.
Spróbuj w ten sposób:
- Czuję się zestresowany, kiedy się spóźniam. Czy możemy wyjść wcześniej?
- Czuję się sfrustrowany.
- Czuję się niesłuchany, czy mogę coś powiedzieć?
- Denerwuje mnie, gdy jestem pomijany.
Unikaj tego:
- Przez Ciebie zawsze się spóźniamy.
- Denerwujesz mnie!
- Nigdy mnie nie słuchasz!
- Zawsze robisz plany beze mnie!
3. Mów „nie”. Nauczenie się, kiedy i jak odmawiać, jest ważnym elementem dbania o siebie i swoje potrzeby. Bycie asertywnym może być trudne.
Oto kilka wskazówek, które mogą w tym pomóc:
Niech inni wiedzą, że są dla Ciebie ważni, ale że Ty także jesteś:
- Doceniam to, ale dziękuję.
- Rozumiem Cię, ale nie mogę.
- Wiem, że dla Ciebie byłoby tak najlepiej, ale dla mnie nie jest to w porządku.
Wytłumacz, dlaczego się nie zgadzasz:
- Nie mogę, ponieważ mam już inne plany.
- Chciałbym, ale niestety nie znajdę na to już czasu.
- Szczerze – nie czuję się z tym w porządku, więc muszę zrezygnować.
Zaproponuj alternatywę:
- Dzisiaj nie będę mieć czasu, ale może w kolejnym tygodniu?
- Ja nie dam rady, ale może zapytaj kogoś innego?
- Nie mam teraz ochoty na kino, może pójdziemy na spacer?
