Sudan Południowy od lat zmaga się z niestabilnością i kolejnymi kryzysami humanitarnymi. Dla milionów rodzin oznacza to życie w ciągłym lęku, niepewności i niedostatku. Dziś sytuacja znów gwałtownie się pogarsza. Nasilające się walki zmuszają kolejne rodziny do ucieczki, a dzieci z dnia na dzień tracą dom, bliskich, dostęp do edukacji i poczucie bezpieczeństwa.                         
 
Szczególnie dramatyczna sytuacja panuje w stanie Jonglei, gdzie eskalacja przemocy doprowadziła do masowych przesiedleń, drastycznego ograniczenia dostępu do opieki zdrowotnej i gwałtownego wzrostu niedożywienia wśród dzieci. Kraj zmaga się także z najpoważniejszą epidemią cholery w swojej historii – od września 2024 roku do końca października 2025 roku odnotowano niemal 95,5 tys. przypadków i 1587 zgonów. To kolejny cios dla dzieci, których osłabione organizmy są szczególnie narażone na choroby.

Każdego dnia do Sudanu Południowego docierają rodziny, które uciekły przed wojną i przemocą w sąsiednim Sudanie. Od wybuchu walk w kwietniu 2023 roku granicę przekroczyło już ponad 1 mln osób – około 52% stanowią kobiety i dziewczęta, a połowa to dzieci. Wiele z nich dociera tam po długich dniach wyczerpującej pieszej wędrówki, bez jedzenia i pewności, co przyniesie kolejny dzień.

Często trafiają do miejsc, gdzie już wcześniej brakowało żywności, czystej wody i bezpiecznego schronienia. Dla dzieci przymusowe przesiedlenie to nie tylko utrata domu, ale także przerwana edukacja i rozłąka z bliskimi. 

Jedną z przesiedlonych osób jest Rabha 

Kiedy walki dotarły do miejscowości Bout w Sudanie, Rabha nie miała wyboru: musiała uciekać razem z rodziną i swoim rocznym synkiem. Przez pięć dni szli pieszo, zabierając tylko to, co zdołali unieść. Po dotarciu do obozu dla uchodźców w Chemedi w Sudanie Południowym po raz pierwszy mogła zabrać dziecko do placówki zdrowia. Wcześniej jej synek nie miał dostępu do regularnej opieki medycznej i nigdy nie był szczepiony. Podczas badania okazało się, że chłopiec jest mocno osłabiony i cierpi z powodu niedożywienia. Lekarze natychmiast objęli go leczeniem i podali ratującą życie żywność terapeutyczną. Dziś jego stan stopniowo się poprawia i chłopiec znów się uśmiecha. Dla Rabhy pomoc UNICEF to nadzieja na jego zdrowy rozwój. 

Jestem ogromnie wdzięczna, że moje dziecko otrzymało pomoc medyczną